[it’s where you could find me when you couldn’t find me anywhere else]

Pagkatapos umiyak.

Ilang beses na ba akong umasa? Ilang beses nang nagpakatanga at napahiya sa sarili? Ilang beses ko na rin bang pinagpilitang ako lang ang mahal nya? Pero sa huli, ako lang pala yung nagpupumilit kahit hindi na kaya.

Ilang beses ko nang sinabing susuko na ko? Pero isang ngiti lang nya, nawawala lahat ng paninindigan kong kalimutan sya. Kaya sa huli, ako rin yung nasasaktan. Dahil hindi nya ako kailangan para sumaya sya. Samantalang ako, sa kanya parin nakadepende ang kasiyahan ko.

Tama nga naman, marami namang taong magpupuno ng pagkukulang nya. Nandito naman si Alex. Nanjan naman yung mga barkada ko. Kaya ko to.

😀

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s