[it’s where you could find me when you couldn’t find me anywhere else]

Not My Ordinary Day

Protected: bright red

This content is password protected. To view it please enter your password below:


Nung bata pa ako :D

1. Naglalaro ka ba ng Langit Lupa?
– Ou. Bawal sungkitan!

2. Natatandaan mo pa ba ang kanta sa Monkey Monkey?
– Haha. Hindi na..

3. Saan ka mahilig magtago pag naglalaro kayo ng Taguan?
– Sa ilalim ng sasakyan na puro grasa pa.

4. Hanggang saang bahagi ng katawan ang abot mong talunin pag naglalaro ka ng 10-20?
– Balikat. Sa Chinese garter naman, lagpas ulo. Ahaha.

5. Nagkasugat ka na ba dahil sa maling pagtalon sa larong Luksong Baka?
– Ou. Yung tipong una ulo tapos pagulong-gulong pa. Buti nalang maraming dayami dun.

6. Ilang tsinelas na ang napudpod mo sa paglalaro ng Tumbang Preso?
– Wala naman. Pero maraming tsinelas na ang nawala sa taguang tsinelas. Hindi na nakita ever.

7. Ano ang madalas mong pamato sa Piko?
– Bato.
8. Hanggang anong oras kayo inaabot pag naglalaro kayo ng Patintero?
– Hanggang sa magkapikunan. Haha.

9. Saan niyo nilalaro ang Shato?
– Ano yun?

10. Ano ang madalas na \”base\” niyo sa larong Agawan Base?
– Puno o pader.

11. Hanggang ilang jackstones ang kaya mongpulutin sa isang talbog ng bola sa larong Jackstones?
– 10.

12. Ginagamit mo ba ang itim na stick para panungkit sa larong Pick Up Sticks?
– Ou..

13. Saang grupo ka madalas pag naglalaro ng Cops and Robbers? Sa Cops o Robbers?
– Robbers. Ahahaha.

14. Madalas ka bang maging taya sa larong Habulan?
– Hindi. Mataya man ako, di ako nahuhuli sa pagtaas ng kamay pag “boom” na.

15. Malakas niyo bang binibilang ang mga numero pag naglalaro ka ng Nanay Tatay?
– Ou naman. Haha.

16. Gaano ka katagal maging taya sa larong Pass The Message?
– Hindi ako natataya. Magaling ako magpasa eh.

17. Naglalaro ka ba ng Tic-Tac-Toe kahit may klase?
– Ou. Pero SOS version.

18. Nakapaglaro ka ba ng SOS sa graphing paper?
– Syempre. Kahit anong paper!

19. Alam mo ba yung laro sa pad paper na Sabugan ng Tangke?
– Hindi.

20. Naniwala ka ba dati sa kapangyarihan ng FLAMES?
– Ou. Ahahaha. Tapos kukunin ng seatmate ko at ipapakita sa crush ko. Amp.

21. Sa palagay mo, may katotohanan kaya yung hula sa iyo noon nung naglaro ka ng MASH?
– Asa! Kariton kaya laging lumalabas na sasakyan ko. Tapos haunted house yung bahay. Takte.

22. Nagta-tumbling ka ba sa larong Chinese Garter?
– Hindi. talon-talon lang.

23. Bakit sa taguang singsing pag malamig ang tenga iyon ang sinsabing may hawak ng singsing?
– Weh? Ganun ba yun?

24. naranasan mo bang magreenactment ng mga napapanood mo sa tv?
– Ou. Power rangers saka Voltes V.

25. Sa tingin mo, malalaro pa kaya ng susunod na batch ng kabataan ang mga larong ito?
– Di na masyado. Puro PSP at Gameboy at Wii ang nilalaro eh.


Protected: So this is what I say when I’m drunk :))

This content is password protected. To view it please enter your password below:


love.hope.moving on.

Love lost is still love. It takes a different form, that’s all. You can’t see their smile or bring them food or tousle their hair or move them around a dance floor. But when those senses weaken, another heightens. Memory. Memory becomes your partner. You nurture it. You hold it. You dance with it. Life has to end. Love doesn’t.

– The Five People You Meet in Heaven, Mitch Albom

wag mong pigilin ang bawat luha. wag mong patahimikin ang bawat hikbi. wag mong piliting makalimutan ang bawat alaala. wag mong takasan ang bawat problema. magpakatatag ka. kahit ikaw lang ang nakakaalam ng katotohanan, kahit lahat sila ay hindi ka pinaniniwalaan, wag kang sumuko. hindi sa kamatayan nagtatapos ang paglalakbay. hindi rin sa kamatayan nagtatapos ang pagmamahal.

– Sir Gelo

ang tagal ko rin palang hindi nakakapag’post sa blog ko. tapos kung kelan naman magpopost na ako, ang chaka naman ng topic. *sighs*

hindi ko parin talaga alam kung paano tatanggapin yung reality. nakakainis. nakakahinayang. nakakalungkot. wala na s’ya.

i’m still in a state of shock. it’s hard to deal with these emotional battles inside me. worse, it seems that whatever i do, wherever i go, something reminds me of him. it’s just too painful. i can’t seem to rationalize things. i can’t see right reasons.

ngayon, ang alam ko lang ay: mukhang sineryoso n’ya yung qoute ko na,

LOVING ME IS SUICIDE.

though ayokong i’blame yung sarili ko sa nangyari, may part parin na ako dapat yung sisihin. may fault din ako. somehow, kasabwat din ako sa nangyari, kahit paulit’ulit parin nilang sabihin wala namang may gusto nun.

i’m so tired of crying.


Too much rain too soon – INQUIRER.net, Philippine News for Filipinos

Too much rain too soon – INQUIRER.net, Philippine News for Filipinos

Shared via AddThis

friday night, i went home to bulacan not knowing that there’s a typhoon coming. i was actually feeling bummed that time because i was planning to go home the next day, saturday, and yet my dad urged me to go home that night. thanks to him.

it was saturday afternoon that i heard there’s ondoy hitting metro manila and neighboring provinces. only that night did i realize the disaster it brought to the affected areas. FLOOD. flood 5 feet and rising. flood up to the roofs of the houses, or up to the 2nd floors of the priveleged ones.

it was surreal. it was really tragic.

so please give all the help you could give. PRAY PRAY.


fieldtrip sa ilocos :)

if i could summarize it in one word, it would be: BITIN. 🙂

first of, super thanks sa lahat ng sponsors ko sa fieldtrip (sanse, korey, inang, tito toti). syempre, thanks din kay tatay dahil pinayagan n’ya ako. kung wala sila, it would be impossible for me to join the tour.

bread and tuna/cheezee spread lang yung baon kong food. haha! namburaot lang ako ng snack sa seatmates ko. ang sarap pala ng yogurt (yung parang glowstick), saka ng hello panda chocolate flavor. tapos, madami din kaming stopovers. overpriced yung lugaw, pero masarap naman.

nakakangawit matulog sa bus. haha! ang haba kasi ng byahe. tapos super lamig pa sa gabi. pero walang choice kundi matulog dahil yung TV on-board namin eh kinakalampag pa bago umandar.

ang ganda ng sceneries sa ilocos. fields, seas, mountains. parang disconnected talaga kami sa kabihasnan. feeling ko tuloy, ang sarap gumising sa umaga tapos dagat kagad yung una kong makikita. pwera nalang kung may bagyo or tsunami. hehe.

maaliwalas ang panahon nung first day ng trip namin. direcho kagad kami sa pagudpod. ang wild ng waves nun. after that, punta kaming lighthouse. then, to Java Hotel na. personally, i think ito yung highlight ng tour namin. hehe. ang ganda kasi ng ambience nung dining area. at lalong ang ganda ng rooms. may cable tv, aircon, fridge, at may heater yung shower. oooh la la! bitin nga yung stay namin dun eh. haaay.

anyway, umaga palang ng second day, nag-start ng umulan. medyo gloomy tuloy. madami kaming pinuntahang churches and museums. saka yung malacañang of the north, napuntahan din namin. i was totally looking forward to having a real long time sa heritage village. kaya lang, parang isang oras lang kami naggala dun. tsk3. wala tuloy akong masyadong nabiling pasalubong. as if naman madami akong pera nuh! 😀

on the ride back, tulog nalang talaga ako. pati sa stopovers, di na ako bumaba para kumain. kaya pagdating ko sa dorm, super starving na ako.

well, dapat makabalik ako dun sa ilocos. haha! bitin talaga.


[Blog] Rainin’ Love

rain

so i have another blog, which is also owned by my significant other, DJ Razor. we are posting everything related to love. please don’t mind if it gets too cheezy sometimes [or always]. we just say our thoughts and feelings.

with this blog, i get to know DJ Razor more. i get to know what he thinks about me and most importantly, about us. well, i hope he’d post  there more things about himself, too.

if you’ve read my older posts, you might notice that yours truly have some fears about love. An Email from Matt is a distorted true story of myself. i’m afraid of a lot of things. was afraid, rather.

now, i changed that weary perspective of mine. now i could let go of myself completely. now i’m not afraid to share my thoughts and feelings to someone, through our talks and well, our blog.

so yeah, i’m in love. happy and proud.

just visit Rainin’ Love and get to experience real affection, real faith, and real love. we’d be glad to share the rain with you.

[well, we love the sun too. but the rain is more appealing to us right now.]

so there, DJ Razor and I will wait for y’all there, all right?